การอุ่นล่วงหน้ารอยเชื่อมเสาเดี่ยวและโครงขากังหันลมนอกชายฝั่งด้วยการเหนี่ยวนำ

ทำไมต้องอุ่นล่วงหน้า

• ลดอัตราการเย็นตัวหลังเชื่อม ลดความแข็งของโซนรับความร้อน
• ให้ไฮโดรเจนแพร่ออกได้ ลดความเสี่ยงรอยร้าวเย็น
• ลดความเค้นจากการหดตัวไม่สม่ำเสมอในแผ่นหนา

จากคาร์บอนเทียบเท่าสู่อุณหภูมิอุ่น

ค่าคาร์บอนเทียบเท่าใช้ประเมินความสามารถในการเชื่อม

CEV = C + Mn/6 + (Cr+Mo+V)/5 + (Ni+Cu)/15

ยิ่ง CEV สูง อุณหภูมิอุ่นล่วงหน้าที่ต้องการยิ่งสูง โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 80–150 องศาเซลเซียสสำหรับเหล็กโครงสร้าง ส่วน Pcm ใช้สำหรับเหล็กความแข็งแรงสูงที่ควบคุมการแตกร้าวอย่างละเอียด

ตำแหน่งวัดอุณหภูมิตามข้อกำหนด

ตามแนวปฏิบัติมาตรฐาน (เช่น EN 1011-2 และแนวทาง AWS) จุดวัดควรอยู่ห่างจากขอบรอยเชื่อมตามระยะที่กำหนด (โดยทั่วไปหลายเท่าของความหนาแผ่น) และต้องวัดก่อนเริ่มเชื่อมไม่ใช่วัดที่ผิวที่ถูกเปลวไฟหรือขดลวดเผาโดยตรง

การจัดวางขดลวดอ่อนตัว

• พันให้ขนานกับแนวรอยเชื่อม ครอบคลุมความกว้างของเขตอุ่น
• ระยะห่างระหว่างรอบสม่ำเสมอ ป้องกันจุดร้อนเฉพาะที่
• ใช้ผ้าหุ้มฉนวนความร้อนคลุมด้านนอก ลดการสูญเสียความร้อน 20%–40%
• วางเทอร์โมคัปเปิลอย่างน้อย 2 จุด สองฝั่งของรอยเชื่อม

ตัวอย่างการคำนวณ

เสาเดี่ยว เส้นผ่านศูนย์กลาง 6 ม. ความหนา 90 มม. อุ่นแถบกว้าง 500 มม. จาก 20 ถึง 120 องศาเซลเซียส

• มวลแถบโดยประมาณ: π × 6.0 × 0.5 × 0.09 × 7850 ≈ 6 660 กก.
• พลังงาน: Q = 6 660 × 0.49 × 100 ≈ 326 000 kJ
• หากต้องการภายใน 60 นาที: P ≈ 326 000 / 3 600 / 0.5 ≈ 181 kW
• ทางปฏิบัติจะใช้หลายชุดขดลวดทำงานพร้อมกัน หรือแบ่งการอุ่นเป็นช่วง