การถอดประกอบด้วยการเหนี่ยวนำในงานซ่อมเครื่องยนต์อากาศยาน: ข้อจำกัดวัสดุ ขีดจำกัดอุณหภูมิ และบันทึกสอบกลับได้

ข้อจำกัดสามประการ

• วัสดุ — แต่ละโลหะผสมมีเส้นแดงอุณหภูมิของตนเอง
• กระบวนการ — อัตราการขึ้นอุณหภูมิ เวลาคงอุณหภูมิ และการเย็นต้องเป็นไปตามเอกสารที่อนุมัติ
• บันทึก — โปรไฟล์ จุดวัด หมายเลขเครื่อง และผู้ปฏิบัติต้องบันทึกได้

โลหะผสมนิกเกิลและไทเทเนียมไม่เป็นแม่เหล็ก

วัสดุ	ρ [Ω·มม.²/ม.]	μr	δ ที่ 10 kHz
เหล็กกล้า/เหล็กตลับลูกปืน (เย็น)	0.12	100–300	ประมาณ 0.12 มม.
โลหะผสมนิกเกิล (เช่น Inconel 718)	ประมาณ 1.25	≈1	ประมาณ 5.6 มม.
Ti-6Al-4V	ประมาณ 1.70	≈1	ประมาณ 6.6 มม.
อะลูมิเนียมอัลลอย	0.03–0.06	≈1	ประมาณ 0.9–1.3 มม.

วัสดุที่ไม่เป็นแม่เหล็กมีความลึกผิวมาก ความร้อนเกิดลึกและสม่ำเสมอกว่า แต่การจับคู่แม่เหล็กอ่อนกว่าจึงขึ้นอุณหภูมิช้ากว่า

เส้นแดงอุณหภูมิตามวัสดุ

• อะลูมิเนียมอัลลอยที่ผ่านการบ่มแข็ง (เช่น T6) จะสูญเสียความแข็งเมื่อเกินประมาณ 120–190 องศาเซลเซียส มักกำหนด ≤120–150 องศาเซลเซียส
• เหล็กชุบคาร์บอนและเหล็กตลับลูกปืนมักกำหนด ≤150 องศาเซลเซียส
• ไทเทเนียมต้องระวังการเกิดออกไซด์และการปนเปื้อนที่อุณหภูมิสูง
• ซีล สารเคลือบ และจาระบีต้องพิจารณาแยกต่างหาก

ค่าเหล่านี้เป็นช่วงทางวิศวกรรม ขีดจำกัดที่ใช้จริงต้องอ้างอิงคู่มือซ่อมหรือเอกสารที่ได้รับอนุมัติสำหรับชิ้นส่วนนั้น

การวัดและบันทึก

• อย่างน้อย 2 จุดต่อตำแหน่งความร้อน ชิ้นใหญ่ใช้ 3–4 จุด
• ใช้เทอร์โมคัปเปิลแบบแม่เหล็กหรืออุปกรณ์จับยึดเฉพาะ และเดินสายหลีกเลี่ยงสนามแม่เหล็กแรงสูง
• เลือกโหมดควบคุมอุณหภูมิหรือโปรไฟล์แบบโปรแกรมได้ แทนการตั้งเวลาอย่างเดียว

ข้อบกพร่องที่พบบ่อย

• บันทึกเฉพาะอุณหภูมิสุดท้าย ไม่มีโปรไฟล์
• ไม่ระบุตำแหน่งจุดวัด ทำให้ข้อมูลเปรียบเทียบกันไม่ได้
• ใช้โหมดตั้งเวลา ทำให้อุณหภูมิเกินหรือไม่ถึงเมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยน
• ใช้ขดลวดข้ามหมายเลขชิ้นส่วนโดยไม่ผ่านการทวนสอบ